Kaldırımda boyacı çocuk
fırçasıyla parlatıyor güneşi
çok katlı boya sandıklarında umutlar
yağmurdan tentelerinde yalnızlıklar
sokaklarda parklarda altın başak sarı saçlar
kale altlarında gözleri gülümseyen çocuklar
umut hangi renk bugün ey boyacı çocuk
siyah kahverengi beyaz
yağmurdan tentelerinde yalnızlıklar
ısınır belki yokluk günlerinde üşümüş ayakların tandırda
kolunda alafranga saatlerin olmadı hiç
ayağında cilalı iskarpinler
ulu cami avlusunda zamanı ölçekleyen güneşli saatler
sarkaçlı saatlerden akıp gitti zaman
çok katlı boya sandıklarında umutlar
yağmurdan tentelerinde yalnızlıklar
umut hangi renk bugün ey boyacı çocuk
gemici macunu getirecek baban akşama
ebemkuşağı rengine bürünecek umutlar
boya sandığın şimşir ağacından
için dört mevsim yeşil kalabilen umut
hallaçlar gibi savrulan hayatlardan
bir freng değneği veriyor insan eline yaşamaklar
çok katlı boya sandıklarında umutlar
yağmurdan tentelerinde yalnızlıklar
oysa bir müzik kutusu olmak isterdin
pencerelerden tınılarıyla seslenen
melon şapkanda kırık bir istanbul hüznü
yüksek kaldırımda kırmızı ayakkabılı kontesler
boyacı çocuklar boyacı çocuklar
çok katlı boya sandıklarında umutlar
yağmurdan tentelerinde yalnızlıklar
oldukça duygu yüklü ve eskileri buram buram hatırlatıyor… kendisine teşekkür ediyorum
Hocam çok geçmiş olsun, umarım iyisinizdir. Bizi bu benzersiz şiirlerden mahrum etmeyin.
Çok güzel olmuş hocam ellerine sağlık mekanın cennet olsun