Şiir

Ben, gürültünün ortasında sessiz kalmayı öğrenmiş kırık bir cümlenin son kelimesiyim. Beni kimse alkışlamadı. Çünkü en büyük savaşlar, insanın kendi...

Beni Özgür Bırak! Yüzüm kükürt, bulanık tel, gece yarısı çıplaklığı Bir kadın (koyu tenli gövde) (şeytani otobüslerin koltuklarında) — Toprağın...

Sıkışıp kaldım bir şehirde. Aynı yerin aynı köşesinde, Ölümü bekleyenler gibi… Bazen düşünüyorum, Baktıkça karşımda duran tabloya, Hangimiz daha yalnız...

Kürdilihicazkâr bir taksim yapılırken Bir çınar devrildi o an Yaprakları renk renk saçıldı Kurumaya uzandı toprağa Oysa fidanken dahi nasıl...

Güzel başlamadı ki güzel bitsin. Ağlayarak başladı maceran; Ağlayarak bitecek… Hayat denilen ince çizgi, Nasıl başladıysa öyle kaybolacak. Önce gelmek...