Şiir

Babamın elleri topraktan daha sertti, Bizim köyde akşam, yoksulluğun omzuna erken çökerdi. Annem boş tencereyi umutla karıştırırken, Açlığın sesini duymasın...

Bilmem hayatın hangi safhasından Ne kadar alacaklıyım Kalk doğrul karşımda Bir de sen yap hesabı Nerden ne kadar alacaklıyım Şaşırdım...

kuzguni bir akşamüstü dönencenin çarkında kaybolmuş kümelenmiş sığınaklar ararım kamburu sırtımda hayali karabatak silinmiş bir kartvizitte düşler mercek altı ovuşturduğum...

Bahar Ve Kış Sen bir bahardın, ben kış, Sen aydın, ben ise güneş. Bir türlü kavuşamadık... ​Seni bekledikçe tükendim; Yollarımız...

Ellerimde kibrit, cebimde hevesler Işığa doğru yürüyen’ de ben, Kendime verdiğim sözleri tutmayan’ da ben Düşlerimde kaybolan’ da benim. Gelecegime...