Öykü

Şehir gürültülüydü, ama onun evinde sessizlik hâkimdi. Televizyon hep açıktı, pencere aralıktı, rüzgâr perdeleri savururdu. Dudakları kapalıydı. Konuşmayı bırakalı yıllar...

Sabah yataktan kendini zor kaldırmış, söylenerek hazırlanıp evden çıkmıştı. Görev yaptığı okula giderken ayakları her gün geri geri gidiyor, kaçmak...

Kasabanın kıyısında nehrin sesi çığlıklara karıştı. Cabbar, yerde hasmının üzerine kapanmış, göğsüne bastırıyordu; kanı durdurmak, kaçıp giden canı tutmak için....

Güneş batmak üzeriydi. Karadeniz’in azgın dalgalarına çarparak gelen nemli bahar rüzgarı arabayı titretiyordu. Tepenin üzerindeki konağa giden adam, tüfek sesiyle...

Herkesin bu hayatta bir kırılma noktası vardır. Seniha'nın ki gibi. Seniha.. Fanusunda yaşayan, gerçek dünyanın kirli ve acımasız yüzüyle tanışmamış,...