İpekten Kanatlar / Müberra Koçak

Gökyüzünün koyuya çalmış maviliğinde,

Döküyor ressam hakikati gözler önüne.

Kaç defa görmezden gelinmiştir ruhu,

Gösterdiği tüm çabalar beyhude…

Bir siyah tuval kalmış nasırlı ellerinde;

Aynalara bakmaz olmuş, geçiyor günleri pespaye.

Havalar soğumuş;  bir beyaz toprak yağıyor üstüne,

Makus talihi ne zaman döner tersine ?..

Kaderin kucağında, gecenin köründe,

Yaşıyorum dudaklarımdaki bir yarım nefesle.

Solmaya yüz tutmuş hayattaki renkler,

Kendi ölümünü göz ucuyla izlemekte.

Nekahetini çoktan doldurmuş acılar,

Sırtımda ödünç aldığım puslu anılar…

Yalnızlığımın üstüne günler doğmuş ,

Taşımıyor artık beni ipekten kanatlar.

Loading

Yazıyı nasıl buldunuz?

Oy için yıldıza tıkla!

Ortalama Oy / 5. Oy Sayısı

Oyu yok

We are sorry that this post was not useful for you!

Let us improve this post!

Tell us how we can improve this post?

Paylaşarak destek olabilirsiniz!
Yazı oluşturuldu 1

Bir cevap yazın

Benzer yazılar

Aramak istediğinizi üstte yazmaya başlayın ve aramak için enter tuşuna basın. İptal için ESC tuşuna basın.

Üste dön