Bir kelebeğin kanadıdır,
Gökyüzünü güzelleştiren.
Bir masumun feryadıdır,
Aynı göğü titreten.
Hakikattir;
Bir kaleme ahenkle dans ettiren.
Zalimin sevinç kararıdır,
Aynı kalemi kirleten.
Bir yağmur zerresidir,
Göğsünde yedi rengi besleyen.
Aynı damla, aynı toprak kokusudur;
Bağrında şehidini serinleten.
Gözyaşıdır;
Hayali gerçeğe dönüştüren,
Gerçeği hayalle birleştiren.
Annenin çocuğundan kaçtığı o gündür;
Aynı gözyaşını değersizleştiren.
Sevgilinin eline değince
Hayat bulur gonca gül.
Bir sevdiğini kaybedince
Artık açmaz o gül.
Bir deniz ufkudur,
Hülyalara daldıran.
Bir düşünce kuyusudur,
Gemileri batıran.
Ölüm,
Yolun sonunda sevgili varsa,
Bir durak kadar sessizdir.
Aynı sessizlik kalbimi deler;
Sevdiğimi bir avuç toprağa emanet eder.
Sen ki gözlerinle dünyamı aydınlatan,
Sen ki bir elvedanla süveydamı yıkan.
Hayat kadar garip,
Ölüm kadar gerçek.
Bilmem ne var ki şu handa;
Herkes geçip durmakta.
Muma âşık bir pervane belki de böyle doğmakta.
