Ah benim yaralı, benim dertli kalbim,
Gecenin koynunda ne sırlar gizledin.
Yıldızlar dökülürken sessizce birer birer,
Karanlığı kendine tek yoldaş bildin.
Şarkılarım, yazılarım dökülürken kağıda,
Her mısrada bir parça sızı saklıdır.
Sığmazken bu fani dünya hiçbir kalıba,
Şu garip gönlümün tahtları hep yaslıdır.
Geceyle fısıldaşır içimdeki bu hüzün,
Mürekkebe can verir can dostların duası.
Görünmez bir kalkan gibi sabrı kuşanıp,
Eriyip gider ruhumda her dert, her tasası.
Ah benim kalbim, her şeye rağmen susma,
Sözlerinle dokun yine solan her yaprağa.
Şarkılarımız sürsün bu sessiz dünyada,
Bir şiir kalsın bizden şu yalan toprağa.
