tanrının bana uzattığı eli geri çeviriyorum
bu ne küstahlık?
ben de bilmiyorum
okyanuslar altına gömülmüş bir enkaz gibiyim
çok soğuk, çok yalnız…
ruhumun kalıntılarını öfkeyle dolup taşmış rüzgalar süpürüyor
sonunda ben bile bana sırtımı çeviriyorum
gözyaşlarım yüzümü okşayan dalgalara karışıyor
bunu şefkat sanacak kadar acınası bir haldeyim
muhtaç olduğum şeylerin eksikliği zihnimin duvarlarını yumrukluyor
bir gülüm ben
herkes güzelliğime bakıyor, göz alıcı rengime tav oluyor
kimse bilmiyor
benim kırmızımı kalbimde büyüttüğüm kan gölü var ediyor
tanrı elini uzatmış…
ruhumu çaldı benden
gülüşlerimi, sevdiklerimi, hayallerimi…
gözyaşlarımı bile çaldı benden
bağırmak istiyorum
kimse duymuyorsa anlamı var mıdır çığlıkların?
bu dipsiz kuyudan çekip çıkaracak birini bulur mu yakarışlarım?
biri var…
şeytana sarılıyorum
yalanlarla sarmalanmış elleriyle dokunsun istiyorum bana
yazılmış bir hikayeyi oynalım, sonu varsın kötü bitsin
ateşin etrafında vals yapan iki kelebek…
öpücüklerin yaralarıma dokunsun
şarkımız kulaklarımı kutsasın
kanatlarımız külleri savursun…
