Kaç gece buz tutmuş bir yatakta
Adını unuttun bedeninin?
Boğazında donan bir kuş,
Kanat çırpmaktan vazgeçerken?
Kapılar yumruklanırken,
Duvarlara mı sakladın korkunu,
Çocuğunun kulaklarını kapatırken.
Rahmin mi sustu önce?
Üzerine sinen karanlığı
Hangi su arındırır,
Hangi sabun çözer
Tenine yapışmış geceyi?
Peki içindeki pası
Hangi nehir taşır?
Aynalar mı kaçtı senden
Sen gölgene bakmayı mı öğrendin.
Kadınlığın, askıda kalmış bir mevsim,
Anneliğin mühürlü bir dosya
Kalbinin en dip rafında.
Bilmediler:
Parçalanan sen değildin,
Dünya biraz daha çürümüştü.
Sen,
Enkazdan yürüyerek çıkan bir şehir gibi
Nefes aldın.
Bu, senin en temiz yerindi.
Kimsenin kirletemediği.
