Çağırmadığın bir dünyada
Beni susturan yokluğundu.
En sevdiğim kadın sendin,
en güzel bulduğum da.
Gidişiyle en acımasız,
güzelliğiyle en masum kadın.
Yine doğ lütfen.
Doğ ve doğur beni yeniden.
Eteklerinde sakla.
Terli göğüslerinden sarkan süt kokusunda,
kirli ellerinin pamuğunda,
kollarının sıcağında
soğumadan az evvel.
Boğ ve yaşat beni.
Aldığım nefesler eksiliyor bir bir.
Gökyüzü yetmiyor artık,
bunu bil.
Anne,
hâlâ en sevdiğim kadın sensin.
Güvenine sarınıp
kendimi sokaklarına attığım da
beni tanıyan sendin
Yine doğ lütfen.
Ama bu kez
adımı
ilk kez sen söyle.
