Kökleri toprağından yabancı,
Sivri bir dikence göğe batmakta.
Denize el sürmekte kırılan dalı,
Dökülen yaprakları yokluğa sürgün,
Okyanusta boğulmayı arzulamakta.
Yağan yağmur altında şemsiyesiz,
Hiç kimsenin olmamış gibi kimsesiz,
Özlemek ve düşlemek arasında sıkışmış,
Belki de henüz hiçbir şey yaşamamış,
Ruhu gitmekle kalmak arasında kararsız
…
Bu ağaç köklerine hasret çekmekte.
Merhaba sevgili okur.
Mitolojide Tanrıların anası olarak bilinen Tanrıça Kibele’nin anaç, üretken, hayatın devamını sağlayan özelliklerinin uğruna inandık. Ve onun adını kullanıp Kibele Sanat olarak edebiyatta biz de varız dedik. Edindiğimiz misyonla amacımız; bizden önceki kalem ustalarımızın bayrağını, gelecek kuşaklara ulaştırmak. Çünkü edebiyat dünya tarihini içinde barındıran devasa bir ansiklopedidir… Devamını Oku
