Bir türlü yerleşemedim kendime
Her gün başka bir köşesindeyim içimin.
Yüküm çok ağır,
Kapattığım her kapının anahtarı büyürken cebimde
Gün be gün göçüyorum kendimden.
Ev dediğim tek şeyi hatıralarda bıraktım.
Yarası yollarda açılan
Yarım bir ömrü taşıdım içimde.
Sınırlarımı başkası çizdi içimdeki ülkenin.
Ben yabancı gibi baktım kendime.
Her gün bir başka toprakta doğarken bedenim,
Gün be gün göçüyorum kendimden.
Adım yok içimdeki kayıtlarda,
Doğduğum yer yasaklı,
Gözlerim hep geriye dönük,
En çok da arkama baktığımda bırakıyorum kendimi.
Omuzlarımda koca bir yükle,
Gün be gün göçüyorum kendimden.
