Sen çıkıyorsun gökyüzüne
Güneş bulutları maviliklere katıp ardınca
Ünüyle, günüyle sırra kadem basınca
Dünüyle dengesi şaşmış ben
Bilmemekten incinmeden
Didik didik ediyorum gökyüzünü
Önce şerit şerit siyah,
Sonra iplik iplik beyaz,
Gülüşün parmak ucumda yüksüğüm
Sonra iğnem, ışıl ışıl, gümüş…
Kumaşlarımı serdim altına
Kimi hayal kimi düş
Şimdi yeniden dikeceğim seni
Kalbimin işliğinde
Bin umut eşliğinde
Bin dikiş, on bin söküş
Ufuk bile sökülür
Sonrası cümbüş
Güneşimden doğuyorsun
Renk renk, gök gök, kuşak kuşak
Yüreğimle doyuyorsun
İçime dikilip yama yama, kucak kucak
Buluşalım bitince yolculuğun, akşamüstü
Renksizlerden kaçarak, kuytucak
