Uykusuz rüzgarlar esiyor bu gece,
Gökyüzü yapayalnız ben gibi.
Dopdolu rüyalar geçiyor damarlarımdan…
Gözümden düşmüş uyku,
Elim yanağımda yorulmuş,
Düşünceler zihnimden kanıyor.
Sigaranın yanışı ruhum…
Beynim olmuş kalemtıraş,
Günler beynimde ufalanıyor…
Kurumuş çiçek yaprağını dökmüş bu gece,
Hiç okunmamış bir kitap ağlıyor…
Bir kedi, diğer kediyi görüyor aynada başkası gibi…
Mumlar yanarak sönüyor kendine doğru,
Ve ben hiç yanmayan mumumla; okunmamış kitabın yapraklarındaki yaraları sarıyorum…
Kurumuş yaprağın üzerine düşen kanımla
Çiçek canlanıyor, gözleri açılıyor
Ve hiç koparılmamayı diliyor dalından sanki orada hiç kurumayacakmış gibi…
Bir yanıt yazın
Hakkımızda
Kibele Kültür Sanat
Merhaba sevgili okur.
Mitolojide Tanrıların anası olarak bilinen Tanrıça Kibele’nin anaç, üretken, hayatın devamını sağlayan özelliklerinin uğruna inandık. Ve onun adını kullanıp Kibele Sanat olarak edebiyatta biz de varız dedik. Edindiğimiz misyonla amacımız; bizden önceki kalem ustalarımızın bayrağını, gelecek kuşaklara ulaştırmak. Çünkü edebiyat dünya tarihini içinde barındıran devasa bir ansiklopedidir… Devamını Oku