Sevmek neydi? Ne olunca bir insan bir insanı sever? Bunu yanıtını bilen
var mı? Bazı soruların yanıtı yok ne yazık ki. Bazen sevmek için bütün
bileşenler birleşiyor bir doğrunun içinde. Yine de olmuyor bazen. Bir şey engel
oluyor sana. Ve bir soru daha hasıl oluyor ruhunda. Sevmeyi engelleyen ne? Bir
ara şöyle düşünüyordum. “Şeklini beğenmeyen özünü merak etmiyor.” Her şey
afili bir şekilden ibaret. Yanıldığımı çok geçmeden anladım. Şekil denilen şey,
sevmek için yeterli değil. Öyle olsa güzel olduğunu düşündüğümüz her şeyi
severdik. Tanrı gibi…
O zaman başka sorular gece gibi üstüme çökmeye başlıyor. Neden doğru olanı
sevmeyi beceremiyoruz? Zararlı olduğunu düşündüklerimiz, neden ilgimizi
çekiyor? Yanlış evlilik, yanlış ilişki, yanlış meslek… Tüm bunların sebebi ne?
Sadece kararlarımız olabilir mi? Başka bir deyişle, karar vermek gerektiğinde
istisnasız hep mi yanlış kararlar veriyoruz? Ve bu kararların yanlış olduğu, hep
mi sonunda anlaşılıyor? Her şey bittiğinde, iş işten geçtiğinde…
Başka bir sebebi olmalı… Başka bir nedeni olmalı…
Yoksa yaşadıklarımız, yaşayacaklarımız, yaşayamadıklarımız hepsi kader mi?
Kaderin bizim için seçtikleri mi? O zaman hep birlikte soralım. Kader nedir?
Benim kaderimi belirleyen nedir? Ya da kader diye bir şey var mıdır? Bana göre
kader; kişinin seçtikleri veyahut seçmedikleridir. Sen bir yol seçersin, oraya
doğru yürürsün. Sonunda başına bir şey gelir. İşte başına gelen bu şey, kaderin
olur çıkar. Yani kaderimizi yazan biziz. Zira nereye gideceğimizi, hangi yoldan
gideceğimizi seçen biziz. O halde Tanrıyı suçlamak niye? Bir şeyin sonunu
bilmek, senin kaderini yazmak mıdır?
Dağıldık. Konu dağılıp gidiyor. En iyisi toparlamalı. Ben sevmeyi
beceremeyenlerdenim. Belki de sevilmeyi. Zaten sevmek ve sevilmek iç içe
geçmiş bir kavram bütünü değil midir? Sevilmek için önce sevmen gerekir.
Hayatım boyunca sevmenin yollarını arayıp durdum. Bir anlam aradım, yaşam
denilen anlamsızlığın içinde. Anlamak istedim anlamsızlığın nedenini. Belki
başaramadım ama en azından denedim. Zaten varmak değil yol değil midir güzel
olan? Hepimizin bu dünyaya gelme nedeni bir yolculuğun başlangıcı değil
midir? Aslında burada da yanlış bir kavram var. Biz dünyaya gelmedik. Biz
dünyadan yalnızca geçiyoruz. Ve varış noktamız sonsuzluk olacak. Ya da
hiçlik… İkisi de duruma göre aynı şey olabilir bazen. Bir insana sunulan en
güzel hediye ise; unutulmak olacak belki de…
