Okyanuslara mı çıkar bütün denizler,
Kuşatan surlarında gedikler aça aça karanın,
Yoksa kendisine dönmesi midir denizlerin
Uçsuz bucaksız okyanus dediğin.
İnsan mıdır toplumu yaratan,
Yoksa toplum mu,
Yarayanı, yaramazı
Tek tek bağrından çıkaran.
Kime darılmalı kişi, öfkesinde,
İçinden çıktıklarına mı,
Kendisinden çıkardıklarına mı.
Kaynağın başını tiranlar tutmuşken,
Suyolunu ayakyolu etmişken,
Cerahatini, pisliğini sakınmadan saçmışken…
Deniz mi dövmeye yeltenmeli okyanusu,
Okyanus mu gömmeli denize körfezini,
İnsan mı dövmeli toplumu,
Toplum mu gömmeli yaramazını,
İçinden çıktıklarına mı yanmalı insan,
İçinden çıkardıklarına mı?
Öpmeli mi insan bileğini bükemediği tiranlarını,
Elini ayağını ayırmadan.
Üstelik hile apaçıkken?..
Kendine akar bütün denizler,
İnsanın kendine akması gibi,
Gül gülistan olur, kendini kurtarıcı eylediğinde,
Boran olur, yıkılır bağ bostan,
Herkes kendi mesihini beklediğinde..
İnsan, Deniz, Okyanus
Bir yanıt yazın
Hakkımızda
Kibele Kültür Sanat
Merhaba sevgili okur.
Mitolojide Tanrıların anası olarak bilinen Tanrıça Kibele’nin anaç, üretken, hayatın devamını sağlayan özelliklerinin uğruna inandık. Ve onun adını kullanıp Kibele Sanat olarak edebiyatta biz de varız dedik. Edindiğimiz misyonla amacımız; bizden önceki kalem ustalarımızın bayrağını, gelecek kuşaklara ulaştırmak. Çünkü edebiyat dünya tarihini içinde barındıran devasa bir ansiklopedidir… Devamını Oku