O gün onlarca çocuk
Onlarca kardan adam yaptılar
Şehrin tek heykelinin çevresine
O gün heykel hiç üşümedi
Kardan adamların gözleri ısıttı yüreğini
Utanmasa azametinden öpecekti yüzlerinden bir bir
Derken akşam oldu çocuklar evlerine gittiler
Bir başına kaldı heykel
Umudunu gelecek kuşlara bıraktı
Sağ omzunda güvercinler olacaktı
Sol omzunda serçeler
Gündüzler dolu dolu
Ya geceler
….
O mağrur o dik o en büyük heykel
Bir serçe yüreğine neler vermezdi neler.



