Sen söküksün, ben yırtık. Sen birkaç eksik düğüm, Ben tamı, keskin bir acıyla böldüm. Göz kararı bir teyel, kafiyken sana,...

Kırıldıkça sertleşti kabuğum. Ardımda şu küfe olmasa, Bilmem nasıl büyürdüm. Nasır yoksunu ellerim, Sızlamayan dizlerim… Hele aşinaysa kulaklarım, En güzeline...

Rakı olur bazen, Sözlerin mayasında. Kalpten kalbe rüzgâr, Esebilir, sırasında. Anlatmak lazım gelen, Özde birikenleri, Döküverir diller hep, Muhabbet sofrasında....

Şu talimli kalem ve aşina defter, Alışkın dudaklardan dökülen sözler, Dört yanda anlam arayan gözler, İçimdekiler nedir, inan bilmiyor.  ...

Balkonlarında yaşamak bilenlerin, Kadim şehri gördüğün. Tarlaları mermiyle gübreli, Evleri kaplamaya yetmez toprağını; Çift süren kadınları, Düşman boğazlayan erkekleri… Durmak...