Kafaların içinde açılan ey eşsiz dünya Asıl sen insanın çivisini çıkartırsın hem de kanıta kanıta Bazen dibi boyladığın kara bir...

Çiçek açıyorum sanırken ben Çürüyormuşum meğer kökümden Çok zaman, çok su, çok sevmenin bedeli Gelir artık güneş gün gibi değil...

Daha önce hiç rüya görmemiştim, bu bir rüya mı? Sadece özlüyorum bir kadın ne kadar özleyebilirse bir adamı Doğarken kızıla...

Akşamsefası açınca görünür hüsnütalil Yüzüme eser o ân kokun efil efil Yaprakların titremesiyle kıtalara bölündü dünya Düşün, kökümüzü kurutur o...

Unutmuş kelimeler dillenip dökülmeyi Ne arayan var ne soran diyorum rahmetli dedem gibi Dünyanın bir kanunuysa eğer bu hissettiklerim Önce...