Bir varmış, bir yokmuş diye bir masal anlatmak isterdim sana. Saçların altın sarısı, atların kanatları var diye. Belki inanır, belki...

İhtiyarlamıştı bütün sevdalar cebimde. İçimde bir kaçma dürtüsü beynimi kemiriyordu. Lanet gardiyanın gür sesi beni bütün gücüyle yatağa geri itiyordu....

Beli iki büklüm olmuştu benim anamın. O ikisinin yarısında biz, yarısında babam. O ikisinin arasında bir tek kendi yoktu. Yarısında...

Bir hayali dahi öldürüyordu beynim, Arkasından hiç üşenmeden gelen kalbim. Nasıl oldu da bu kadar iş birlikçi oldunuz. Oysa muhakkak...

İyi ki bu masaya oturdum.Kapı karşımda, pencereden de dışarıyı görebiliyorum. Geldiğinde aranıp durmasın. Görür görmez koşarım yanına. Allah ‘tan kalabalık...