Bende bu gitmek isteği,
yorgunluktan biliyorum.
Bir yere sığamıyorum.
Yorgunluk dediysem,
öyle işten güçten de değil…
Hani ruhun iştahsız kalır ya,
hayatın sana sunduğu bütün mutluluklara
boş boş bakarsın…
İyi niyetler, gülüşler, tebessümler…
Kuş sütü eksik olmayan akşam masaları,
müthiş, kusursuz dostluklar,
tanrısal aşklar,
destansı hikâyeler diye anlattığınız
o her şeyleriniz…
İşte bunların hepsi
bana çok yabancı.
Evet…
Ben sadece
kendime rastlayamıyorum
hiçbirinizde.
