• Destek
  • Üye Ol
  • Yazar Girişi
  • Abone Ol
0 553 423 00 17 kibelekulturs@gmail.com
Kibele Kültür Sanat Dergisi | Hayatı Doğuran Sanat  |  Hatice DÖKMEN
  • Hakkımızda
  • Künye
  • Dergiler
  • Galeri
  • E-Dergi
  • Yazılar
    • Edebiyat
      • Şiir
      • Roman
      • Öykü
      • Deneme
      • İnceleme
      • Anlatı
      • Araştırma
    • Kitaplar
      • Kitap İncelemeleri
      • Yeni Çıkanlar
    • Tiyatro
    • Sinema
  • Yazarlar
  • İletişim
  • Üye Ol
No Result
View All Result
  • Hakkımızda
  • Künye
  • Dergiler
  • Galeri
  • E-Dergi
  • Yazılar
    • Edebiyat
      • Şiir
      • Roman
      • Öykü
      • Deneme
      • İnceleme
      • Anlatı
      • Araştırma
    • Kitaplar
      • Kitap İncelemeleri
      • Yeni Çıkanlar
    • Tiyatro
    • Sinema
  • Yazarlar
  • İletişim
  • Üye Ol
No Result
View All Result
Kibele Kültür Sanat Dergisi | Hayatı Doğuran Sanat  |  Hatice DÖKMEN
No Result
View All Result
Home Genel

Atlantike Bakan Teras.

Gizem Yenikler . Gizem Yenikler
15 Kasım 2026
. Genel
0
0
SHARES
9
VIEWS
Share on FacebookShare on Twitter
Saat sabahın beşinde Fethiye Körfezi’ne düşen ilk ışıklar, deniz yüzeyinde erimiş altın gibi parıldıyordu.
Burcu, ahşap verandadaki sallanan sandalyesinde oturmuş, dizlerinin üzerindeki eski model daktilonun
tuşlarına bakıyordu. Tuşların üzerindeki harflerin yarısı silinmişti ama elleri onların yerini ezbere
biliyordu. Yıllardır zihninin içinde taşıdığı o hikâye, tıpkı kıyıya vuran sakin dalgalar gibi zemin arıyordu
kendine.
Son yedi yıl… 43 yaşının o fırtınalı sonbaharında başlayan uzun, sessiz ve ıssız yıllar. Herkes yalnızlığın
insandan bir şeyler eksilttiğini sanırdı; oysa Burcu için bu sekiz yıl, eksilmek değil, içindeki kalabalığı ve
hikâyeleri gürültüden arındırma süreciydi. Kendi içine çekilmiş, kelimelerden kendine kırılmaz bir zırh
örmüştü. Artık 50 yaşındaydı. Yüzündeki ince çizgiler, geçip giden zamanın ya da yalnızlığın birer izi
değildi; her biri tamamlanmış birer paragraftı.
İstanbul’un kaotik temposundan kaçıp Fethiye’nin bu sessiz koyuna sığınmıştı ama burası da son durağı
değildi, bunu hissedebiliyordu. Ruhunda bitmek bilmeyen, bir yerlere doğru sürüklenen bir rüzgâr vardı.
Tam o sırada, verandanın birkaç metre ötesindeki patikadan ayak sesleri geldi. Burcu başını kaldırdı.
Maviye çalan kır saçları, uzun boyu ve elinde tuttuğu yıpranmış deri not defteriyle bir adam yürüyordu.
50’lerinin ortasında görünüyordu. Göz göze geldiklerinde adam duraksadı. Yüzünde, uzun yollardan
geçmiş insanlara özgü o tanıdık, sakin ifade vardı.
“Günaydın,” dedi adam. Aksanlı ama oldukça pürüzsüz bir Türkçe ile konuşmuştu. “Sizi rahatsız etmek
istemedim. Sadece koyun bu kısmındaki ışığı takip ediyordum. Fotoğraflardan veya haritalardan daha
farklı bir büyüsü var.”
Burcu hafifçe gülümsedi. Sandalyesini durdurup daktilosunun üzerindeki kâğıdı düzeltti. “Işık Fethiye’de
her zaman başroldedir. Özellikle bu saatlerde.”
Adam patikadan verandaya doğru birkaç adım daha attı. Gözü bir an daktiloya kaydı, ardından Burcu’nun
gözlerine baktı. “Bir mekanik daktilo… Günümüzde bu sesi duymak neredeyse bir mucize. Ben Miguel.”
“Burcu,” dedi. “Ve bu ses olmadan cümlelerimin ritmini bulamıyorum.”
Miguel gülümsedi. “Sizi çok iyi anlıyorum. Ben de kalemim ve defterim olmadan düşünemiyorum.”
O sabah, denizden esen ılık rüzgârın eşliğinde başlayan o kısa sohbet, saatlerce sürecek bir anlatının ilk
cümlesi oldu. Miguel, Portekizli bir yazardı. Lizbon’un dar, taş sokaklarından çıkan, dünyanın farklı
köşelerinde hikâyeler arayan ama en çok da kendi içindeki o eksik parçayı bulmaya çalışan 55 yaşında bir
ruh. Yıllardır o da yalnızlığın farklı bir versiyonunu yaşıyordu; kalabalık şehirlerin ortasında, kelimelerin
arkasına saklanarak geçen yıllar…
Sonraki haftalar boyunca Fethiye’nin sakin akşamüstlerinde, zeytin ağaçlarının gölgesinde ve deniz
kenarındaki küçük kahvede sık sık bir araya geldiler. İki farklı dilde düşünen ama aynı duygusal alfabeyi
konuşan iki yazardılar. Burcu, Miguel’e Akdeniz’in hüzünlü ve sıcak masallarını anlattı; Miguel ise ona
Atlantik’in hırçın dalgalarını, fado şarkılarındaki o derin saudade hissini—yani özlemin ve kayboluşun
zarafetini anlatıyordu.
İçlerindeki o derin yalnızlık kabuğu, birbirlerini zorlamadan, tıpkı güneşin buzu eritmesi gibi yavaşça
çözüldü. Aşk, 20’li yaşların heyecanlı ve telaşlı fırtınası gibi gelmemişti bu kez. 50 yaşında buldukları bu
aşk; tamamlanmışlık, sakinlik ve birbirinin zihninde kaybolabilme özgürlüğüydü. Burcu, 43 yaşından beri
süren o uzun, sessiz bekleyişin aslında bir arayış değil, bir hazırlanış olduğunu o zaman anladı.
Aylar sonra, bir akşam vakti Miguel, cebinden çıkardığı küçük, eski bir haritayı masaya serdi. Haritada
Portekiz’in güney kıyıları, Atlantik’e bakan falezlerin üzerindeki küçük bir kasaba işaretliydi.
“Lizbon’un biraz ilerisinde, okyanusun sesinin hiç susmadığı bir ev var,” dedi Miguel, Burcu’nun ellerini
tutarak. “Orada teras tam batıya bakıyor. Güneş her akşam okyanusun içinde batıyor. Ve masada iki
daktilo için de yeterince yer var. Benimle gelir misin?”
Burcu haritaya ve ardından Miguel’in gözlerine baktı. Karar vermek hiç zor olmadı. Çünkü insan ait
olduğu yeri bulduğunda, evinin neresi olduğunu anlardı.
Birkaç ay sonra Burcu, hayatının son durağı olacak olan o beyaz badanalı, ahşap kepenkli Portekiz evinin
terasındaydı. Karşısında sonsuz bir mavilik uzanıyordu; Atlantik’in dev dalgaları kıyıdaki kayalıklara
çarparak köpürüyordu.
Yan masada Miguel, dolma kalemiyle yeni romanının sayfalarını dolduruyordu. Burcu ise daktilosuna
yeni bir kâğıt taktı. Zihnindeki kelimeler hiç olmadığı kadar berrak, kalbi hiç olmadığı kadar sakindi.
Yazmayı asla bırakmadı. Yalnızlıkla başlayan o uzun yolculuk, okyanusun kıyısında, son aşkının yanında
tamamlanmıştı. Tuşların sesi, okyanusun uğultusuna karışırken Burcu gülümsedi ve yeni sayfanın ilk
cümlesini yazdı: “Bazen hikaye, tam bittiğini sandığın yerde, okyanusun başladığı kıyıda yeniden yazar
kendini…

Yazıyı nasıl buldunuz?

Oy için yıldıza tıkla!

Ortalama Oy / 5. Oy Sayısı

Oyu yok

We are sorry that this post was not useful for you!

Let us improve this post!

Tell us how we can improve this post?

Paylaşarak destek olabilirsiniz!
Önceki Yazı

Yüzmek Gibidir Hayat

Sonraki Yazı

GEÇMİŞİN GÖRÜNMEZ KAFESİ

Gizem Yenikler

Gizem Yenikler

26 Aralık 1990 tarihinde İzmir’de doğdum. İlköğrenimini Fatih Koleji’nde, lise eğitimini ise İnönü Lisesi’nde tamamladım. Ardından İzmir Ekonomi Üniversitesi Medya ve İletişim Bölümü Habercilik alanından 12 Haziran 2015 tarihinde mezun oldum. Çok iyi derecede İngilizce ve başlangıç düzeyinde İspanyolca biliyorum. Eğitim hayatımın ardından uluslararası geçerliliğe sahip TESOL ve Teaching Practice sertifikalarını alarak profesyonel olarak İngilizce öğretmenliği yapmaya başladım. Roman, şiir, Öykü, yazmayı seviyorum.

Sonraki Yazı

GEÇMİŞİN GÖRÜNMEZ KAFESİ

Bir yanıt yazın Yanıtı iptal et

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

No Result
View All Result

Hakkımızda

Kibele Kültür Sanat Logo

Kibele Kültür Sanat

Merhaba sevgili okur.

Mitolojide Tanrıların anası olarak bilinen Tanrıça Kibele’nin anaç, üretken, hayatın devamını sağlayan özelliklerinin uğruna inandık. Ve onun adını kullanıp Kibele Sanat olarak edebiyatta biz de varız dedik. Edindiğimiz misyonla amacımız; bizden önceki kalem ustalarımızın bayrağını, gelecek kuşaklara ulaştırmak. Çünkü edebiyat dünya tarihini içinde barındıran devasa bir ansiklopedidir… Devamını Oku

Arşivler

  • Kasım 2026
  • Ekim 2026
  • Eylül 2026
  • Ağustos 2026
  • Temmuz 2026
  • Haziran 2026
  • Mayıs 2026
  • Nisan 2026
  • Mart 2026
  • Şubat 2026
  • Ocak 2026
  • Aralık 2025
  • Kasım 2025
  • Ekim 2025
  • Eylül 2025
  • Ağustos 2025
  • Temmuz 2025
  • Haziran 2025
  • Mayıs 2025
  • Nisan 2025
  • Mart 2025
  • Şubat 2025
  • Ocak 2025
  • Aralık 2024
  • Kasım 2024
  • Ekim 2024
  • Eylül 2024
  • Ağustos 2024
  • Temmuz 2024
  • Haziran 2024
  • Mayıs 2024
  • Nisan 2024
  • Mart 2024
  • Şubat 2024
  • Aralık 2023
  • Eylül 2023
  • Ağustos 2023
  • Temmuz 2023

Kibele Kültür Sanat Logo

Kategoriler

  • Anlatı
  • Araştırma
  • Deneme
  • Genel
  • Hakkımızda
  • İnceleme
  • Kitap İncelemeleri
  • Masal
  • Öykü
  • Roman
  • Röportaj
  • Şiir
  • Sinema
  • Sizden Gelenler
  • Söyleşi
  • Tiyatro
  • Yeni Çıkanlar

Son Yazılar

  • Gecikmiş Veda.
  • Noel Dilekleri
  • Aralık
  • Gölgelerin Krallığı.
  • Ay Düştü / Galip Uçar

Copyright 2023 - 2025 Haziran K İ B E L E Kültür Sanat Dergisi Limited Şirketi All Right Reserved. Developer by Fedora Bilişim Teknolojileri İnternet Danışmanlık Hizmetleri Basım Yayın Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi. Bu sitede yayınlanan ses, görüntü, yazı içeren bilgi ve belge, hiçbir şekilde kullanılamaz, izinsiz kopyalanamaz. Tüm hakları K İ B E L E Kültür Sanat Dergisi Limited Şirketi'ne aittir.

KİBELE Abone
No Result
View All Result
  • Hakkımızda
  • Künye
  • Dergiler
  • Galeri
  • E-Dergi
  • Yazılar
    • Edebiyat
      • Şiir
      • Roman
      • Öykü
      • Deneme
      • İnceleme
      • Anlatı
      • Araştırma
    • Kitaplar
      • Kitap İncelemeleri
      • Yeni Çıkanlar
    • Tiyatro
    • Sinema
  • Yazarlar
  • İletişim
  • Üye Ol

Copyright 2023 - 2025 Haziran K İ B E L E Kültür Sanat Dergisi Limited Şirketi All Right Reserved. Developer by Fedora Bilişim Teknolojileri İnternet Danışmanlık Hizmetleri Basım Yayın Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi. Bu sitede yayınlanan ses, görüntü, yazı içeren bilgi ve belge, hiçbir şekilde kullanılamaz, izinsiz kopyalanamaz. Tüm hakları K İ B E L E Kültür Sanat Dergisi Limited Şirketi'ne aittir.