Ey beklenmedik anların şairi zaman
Nasıl bırakıyorsan tek başına öyle sarıyorsun
Kalabalık karmaşa
Ki bilinen;
Hani goncanın açarken gürültüsü
İnsanın sessiz hüznü…
Olası tüm hayatların titiz mimarı; sen ki
Başladığını bildirmeyen, bittiğine aldırmayan
Başına buyruk, sevdasız kral
Bu zulmün bir anlamı olmalı
Bu sevincin
Geceden sabaha hoş gelmenin
Bugünden yarına yolculuğun
Anlamı olmalı,
Nedeni olmalı,
Var olan ve hep olacak bu ahengin

