Üşüyen bedenim değildi yalnız,
Titrerdi ruhum, uykusuz her gece,
Ve misafiri olmakla kederin,
Yetinmezdi, ömür denen işkence.
Soğuktu, korktuğum yarınlar kadar,
Boynumu saran ellerden her biri,
Gölgesinde kuşkuyla dört duvarın,
Gömülürken hasrete, diri diri.
Bir umutla, defalarca kırılmış,
Yakalanır şahsım ayaza çıplak,
Güneşli günlerse iple çektiği,
Karanlığa kayıp, yolda ve uzak.
Acı siyahla aşınır gökyüzü,
Gözlerimi ufka yoran ısrarla,
Sızdıkça ay ışığı yaş tenime,
Düşüyorum, yine ve yıldızlarla.
