Sevdiğimi söylemek büyük kabahat
Neyse ki nefretimi haykırırken yargılanmıyorum
Şimdi, apaçık dile getiriyorum özelimi
Kalbim ne vakittir dizlerime en ağır yük
Bir işime yaramaz ellerimin diriliği
Çetelelere sığmaz sırtımdan hançerlenişlerim
Yaralarımın sayısı her rakamdan büyük.
Ah sevdiceğim!
Yanlış bir zamanın
Belki de en doğru aşkı olabilirdik seninle
Ama rüzgârına kapılmamak yararıma
Bakışınca içimin en olmadık yerine
Çiçekler çiziyorsun
İster intizar say cümlemi, istersen temenni
Kesişmesin bir daha yolumuz sonsuza değin
Ve kurusun artık gözlerinin mürekkebi,
Ki en azından başkaları ölmesin.
İkimiz benzersiz bir hikâye yazabilirdik küçüğüm
Senin masum bakışların
Benim derin yaralarım olmasaydı eğer.
Üzülme, düzelmez hiçbir aksilik
Bir avuntu buldum bile ben kendime
Zamanın azizliği demekle yetinelim
Sen de hiç değilse kendince beddua edebilirsin:
”Allah, bütün muziplikleri kahretsin!”
