Gölge-i dünya geçti elden, bir yel misâli,
Kalb-i pâk ile yoğrulmuş niyet-i hâl nurlu hâli.
Aşkı gizli bir yıldız gibi sönmeden yanar,
Her nefeste felek gül der, gözyaşı damlar.
Zühd, çiçek açmış taşların arasında susar,
Takvâ, gizli bir bahçe gibi rüzgârla fışkırır akar.
Emek-i hâk, toprağın sessiz dualarında gizli,
Her alın teri bir şarkı, her adım bir ibretli.
Felek-i hâl gösterir, kaçan mı kazanır dersin,
Duran mı ibret alır, gökler kendi sırlarını versin.
Kalb-i hâl, aynadır: aşk ile sabır birleşir,
Her bakış bir ayin, her adım sırra delâlet verir.
Hikmet-i nazar, rüzgârın kanatlarında saklı,
İlm-ü irfan, yeryüzüne düşen inci tanesi gibi haklı.
Dünya, aşk ve zühd birer zıll-i hayal,
Niyet-i hâl-i muntazam, feryâd-ı aşk içinde saklı mâl.
