Uyuyan bir çağ var elimizde,
Bir de harcanan bir gençlik.
İnsanlık yok oluyor,
Yerine modernlik denilen efendiler geliyor.
İnsanlar kendilerini yok eder oldu,
Kendiyle beraber güzel olan her şeyi de.
Çiçeklerin bile plastikleşti bu devirde,
İnsan kendini yok etmese olmazdı zaten.
Efendiler! Uyanın…
Bize bahşedilen onuru yok ediyoruz.
Ama sadece bize bahşedilmedi, onu unutuyoruz.
Efendiler! Gözünüzü açın, köle oluyoruz.
