Tasalanma hiç, gamlanma sakın;
Ne geçmişi değiştirecek ne de geleceğe hükmedecek
Gücün yok senin.
Fayda vermez insana
Çok dertlenmek.
Kendini fazla ciddiye alma;
Neticede yolcuyuz bu kervanda.
Omuzlarında dönüyormuş gibi dünya,
Hâlbuki gece sessizce gökyüzüne baksan anlayacaksın;
Milyarlarca insan geçmiş bu handan,
Senden sonra da geçecek.
Hiçbiri durduramadı zamanı,
Hiçbiri kontrol edemedi hayatı.
Uğruna uykusuz kaldığın şeyler
Birkaç yıl sonra hatırlanmayacak;
Kırıldığın insanlar,
Kaybettiğin fırsatlar,
Yetişmeye çalıştığın hayat…
Hepsi bir sis gibi dağılacak.
Çünkü insan sandığı kadar güçlü değil,
Sadece alışıyor.
Ve belki de huzur;
Her şeyi büyütmeyi bırakınca,
Her yenilgiyi felâket,
Her kaybı son sanmayınca başlıyor…
Çünkü hayat;
Kazanmakla değil,
Ağırlık yapmadan yürüyebilmekte…
