Tasalanma hiç, gamlanma sakın;
Ne geçmişi değiştirecek ne de geleceğe hükmedecek
Gücün yok senin.
Fayda vermez insana
Çok dertlenmek.
Kendini fazla ciddiye alma;
Neticede yolcuyuz bu kervanda.
Omuzlarında dönüyormuş gibi dünya,
Hâlbuki gece sessizce gökyüzüne baksan anlayacaksın;
Milyarlarca insan geçmiş bu handan,
Senden sonra da geçecek.
Hiçbiri durduramadı zamanı,
Hiçbiri kontrol edemedi hayatı.
Uğruna uykusuz kaldığın şeyler
Birkaç yıl sonra hatırlanmayacak;
Kırıldığın insanlar,
Kaybettiğin fırsatlar,
Yetişmeye çalıştığın hayat…
Hepsi bir sis gibi dağılacak.
Çünkü insan sandığı kadar güçlü değil,
Sadece alışıyor.
Ve belki de huzur;
Her şeyi büyütmeyi bırakınca,
Her yenilgiyi felâket,
Her kaybı son sanmayınca başlıyor…
Çünkü hayat;
Kazanmakla değil,
Ağırlık yapmadan yürüyebilmekte…



Harika bir şiir insanın ruhunun derinliklerine dokunuyor
Harika bir şiir insanın ruhunun derinliklerine dokunuyor
Bir insanın iç dünyasındaki duygularını kaleme döküp ifade edilebilen tek şiir
Insanın ıcıne ruhuna dokunan anlamlı dokınaklı bır sıır