Öykü

Alarm çaldı. Sanki biri kulağıma megafon dayamıştı… Gözlerimi araladığımda ilk gördüğüm, dünden kalma kahve kupası, içinde hâlâ yarım bir yudum....

  “İyi ki bu masaya oturdum. Kapı karşımda, pencereden de dışarıyı görebiliyorum.  Geldiğinde aranıp durmasın. Görür görmez koşarım yanına. Allah’tan...

Perihan, o sabah bir kahve kupasını daha sehpaya bırakıp koltuğa yığıldığında, zamanın kaç olduğunu bile bilmiyordu. Perdeler kapalıydı, ev loştu....

Mesut’un sabahları kahvaltıdan önce bir rutini vardı: Mail kutusunu kontrol etmek, sonra çay suyunu koymak, ardından internetten “dilekçe nasıl daha...

Mina, hayatı boyunca eşyalarını kaybeden bir insandı. Sadece sıradan şeyler değil, en çok ihtiyacı olduğu anlarda, en çok değer verdiği...