Elini bırakmayana inanmalı,
Anneye…
Geleceğine güvenle sarılmalı,
Kadına.
Geçmişin tarihine güven duymalı,
Ceninin ana rahminde şekil aldığına.
Bedeninin kabuğunu kırmalı,
Dondurulmuş düşüncelerin kalıplarında.
Yaşamın kendisine tutunmalı,
Limanın, kendi evi olduğuna.
Toprağın bereketine inanmalı,
Tohumların sevgi ile filizlendiğine.
Sokakların sessizliğinde dolaşmalı,
Çığlıklarında korku hissetmeden.
Geleceğine umutla bakmayı öğrenmeli,
Umudunu ellerinden alanlara inat.
Şehirlerin ışıklarını aydınlatmalı,
Okumaya ölü toprağı atanlara.
Hayatın kendisini okumalı,
Kaderin dilini bağlayan ellere rağmen.
Başarının imzasını atmayı görev bilmeli,
Eşitliği görünmez kılan toplumlara.
Anadolu’da yaşama tutunmalı,
Kimliğini yok sayan cellatlarına rağmen.
Adaletin ismine inanmalı: “Kadın”
Yaşam hakkının kitaplarda kaldığı kanunlarda.



