Bugünler yarınları kovalar ya kimi zaman
Benim cümlelerimde nedenler nasılların peşindedir çoğu zaman
Bugünler yolu yarınlar sokağından geçer amma
Nedenler gölü de nasıllar denizine dökülür daima.
Zikzaklar çizen yollar bir gün düze ulaşır mı dersin?
Kursağında mı kaldı bazı yaşanmamışlıklar, Allah gani gani rahmet versin.
Sağım soğum ebe sobe,
Ruhumun duvarları soğuk mu bir bak hele.
Ta içimde nedenler taht kurdu yaralarıma
Nasılları görmesem bile duyuyorum her kahkahamda
Gözlerimi kapattığımda karanlık bir neden vapuru kalkıyor
Nasılların kara sularına ulaşması bir dakikasını bile almıyor
Madem sıkı fıkıydı nedenler ve nasılların arası
Bugünlerden yarınlara geçiş yok mu jetgillerden hızlısı
Sabredemeyen avuçlarım buz dağından hallice olur ya
Ayaklarımın eşliğiyle de devam eder, hani hep öyle olur ya
Hemenler durağına adım adım gider ya yaşam adlı tren
Beklemek bana düşer hep keşke gelse beklenilenler birden,
Gözlerimi açıp kapatsam ya geçse aniden
Bir nefes alıştan diğerine dönse evren
Eğilip alsam tüm duygularımı düştükleri yerden
Alıp koysam kalbime yerleştirsem yeniden
Taptaze kalmış olsa beklettiğim dünden
Unuttuysam alır gelirim bi koşu evden
Dedim ya nedenlerden nasıllara açarım hep yelken
Şundan salıncağında ‘bundan’ı sallasam ya hemen
‘Ondan’ yolculuğunda kurtulsam üstümdeki yükten
Biraz da bundan molasında dursam hafiften
Ben ne dediğimi biliyor muyum belki tüm cümleler hasretten
‘Çünkü’nün yokluğu içimde kocaman zaten
‘Bundan mütevellit’ler var mı yakınlarda? delirdim mi yoksa hepten
Cümlelerinin bazısı çoktan yerlerde, gidiyor kalpten
Yok mu bir doktor çağırın gelsin hemen
Olmuş ile ölmüşe çare yok mu cidden?
Sabır tohumları gelse, inse ya gökten
Sükût fidanları büyür elbet içimde, düşsem de güçten.
Sahiden gelir mi bir gün o beklediğim tren?
Ten’lerin yolculuğunda son durak hiç yok zaten
Eyledim tıngır mıngır rayları kendime mesken
Deli miyim neyim ben hakikaten
Olsun varsın yaşamak da bir delilik değil mi zaten.
Bugün, yarın, neden, nasıl bitmez asla yaşasan da tersten
Bana ummak düşer atlarım belki önümdeki çiftten
Hatta belki de olur bir gün, kurtulurum bu dertten.
Ten, en, den, ken kaldılar bana gördüğüm o düşten.
Kalkarım, yaparım, umarım yaşarım belki bunları hepten.
Denemek de yaşamak da bedava, söylemesi benden.
