Çiçek dediğin nedir ki güzelim?
Türlü taç takmış yeşil bir sap ve bir kaç tüylü kanat.
Arı olsan keşke bir an, tad alsan şu dünyadan.
Gönlümdeki kırlarım gibidir kainat.
Anlarsın çiçeğini koparsan
Yaşlar dökerdim senin günlük güneşlik yaşından.
Buğday ektiğim topraktan arpa, yulaf biçerdim.
Yaşardım en sarp kayadan, yalınayak en kara yılandan
Üzerimde biterdi yosun, nehirleri içerken.
Sen beni aslında coşkun bir deniz gibi hayal et.
Kamçıları dalgalar ruhumu her fırtınan.
Yan yattı bütün gemiler bu denizde, karaya oturdu oturan gamdan!.
Hiç gitmek istemezdin emin ol, hiç mutsuz da olmazdın.
Benim el değmemiş adamdan.
Çiçek dediğin nedir ki güzelim?
Uyandırır beni kafsma düşen saksıdan.
Belki elime bir diken batar da, anlarım acısında her şeyi.
Hatırlarım unuttuğumu çok eskiden.
Hatırlarım eski bir türküyle birlikte.
Bekir Dalkıç
