Hiçbir şeyin kalmadığı
Son dosttun da çekip gittiği
Bir dünya kalsa ellerimize
Güneş ardından kavursa
Kuruyan gönülleri
Ve sevdaya dair
Kalmasa yazılan bir şarkı
Kulaklarımız zindan karanlığına dönse
En son ihtimali
Sevmek olsa
Tek kişilik kimliğine bürünen
Dünya sokak sokak
Cadde cadde
Ateşin içinde kalsa
Adını bilmediğimiz o şehir
İçinde gözlerin aydınlığa çıksa
Evrenin içinde
Bir köşede seni hayal ederken
Kurşuna dizseler
Bana ait olmayan
Sensiz bedenimi
Dönüp baktığımda ağlayan
Olsa kenarda duran
Anamın bakışları
