“Ne oldu burada?” diye sordu Ahmet Bey’in oğlu huzurevinin müdürüne. Ama müdür dâhil herkes susuyordu. Birbirlerinin gözlerine baktı iki hemşire....

Günlerden hiç, renklerden yelkovan, gökkuşağını koparmış, geliyor uçurtmam, Ayaklarını ensenden indir, ayaklarını ensenden indir, Birazdan seni göndere çeker bu kar…...

  Ne aykırıydı ne uyuşmaz. İçinin kuytusuna saklanan insanlar gibi rüzgârın nefesine çarpıyordu bulutlar. Şekiller… Uzun, düz, yuvarlak…  Aynı anda...