Ömrün tufan günleri yitik sessiz Sevinçler kayıp suskun adressiz  beyaz ölüm Yaşam yanık ot kuyusu  nefessiz Sesleniyor içine herkes...

Masum çocukluk sıvamıştı kerpiç duvarları Sıralanmış kerpiçler yokluğa çocukluk dalardı uykuya Salçalı ekmek sürülmüş arkadaşlığın samimiyeti Bezerken oyunları Sokaklar düşlerin...

İncecik zarif şeffaf renkler lazım şimdi bize Gücü bahardan  yarını olan Kır tarlalarının ferahlığında uçacak Kanatları şefkatten Yüreği insan Sevgisi...

gökyüzünde yürüyorum kırışık bir denizin düşsüz dalgalarıyla ürkek çocukluğumun  çizik suskunluğuna sevinçlerim kar tanesi  eriyor toprak damlı evlerin yalnızlığında savruk...

Çırılçıplağız  beyaz dünya Yağıyor umutlar karlı bir bahar Mutluluk kayıp Ne hayatlar saklı  cam arkasında Çırılçıplak savunmasız  faili meçhul Külçeler...