Öykü/Samet TUNCA 4.7 (13)

Ben kimsesiz bir öyküyüm,Yaşandım ve bittim.Ördüğüm bütün olaylar çözüldü,Kişileri tek tek bir ağaca asıldı.Başım belli,Sonum belirsiz benim.Ben adsız bir öyküyüm,Bir dağ başına gömülüyüm,Yazın yağmur ve rüzgara;Kışın kar ve fırtınaya yuvayım ben.Baharım yoktur benim,Bir tomurcuğa gömülüyüm.Ben yazarsız bir öyküyüm,Her türküde var bir anım,Dilden dile dolaşırım.Her sevdada ben varım, Her türküye sığmaz adım…

Loading

Aramak istediğinizi üstte yazmaya başlayın ve aramak için enter tuşuna basın. İptal için ESC tuşuna basın.

Üste dön