Anından da geçtim, yanından da bu yolda,
Her şeyimi unut, sesim kalsın kulağında.
Biri geçer durduk yere yanından,
Sesini ben sanırsın…
Zamanda cilveleşir anılar.
Burnunun direğine oturur
Yıllar sonra aklına gelen,
Kırık dökük notalar.
Evlenirsin, bir oğlun olur,
Adını Umut koyarsın…
Sen umutsuz yaşayamazsın.
İsyan…
İnsan…
Ve nisyan.
Noksan bir hayat arda kalan.


