İSİMSİZ ADAM
Ruhunda var olmanın ızdırabı
Gözlerinde boşuna mı yaşadım telaşı
Ceplerinde ansiklopediler,
Bozuk para gibi taşır onları
Adımlarındaki durgunluk yorgunluktan mı?
Yoksa dert etmeyi bıraktığından mı?
Kim bilir.
Kimse bilmez.
Ait olmadığı kafeste kanat çırpan kuşun
Gökyüzüne olan sevdasını
Hayat onu valse davet eder ama
Dilindeki türkü bozar reveransını.
Aynaya bakınca düşer görklü tacı
Ve her sabah giyindiği paslanmaz çelik zırhı
Bir çocukla bakışır,
Hâlâ onunla yarışır
Kalbinde harlı bir ateş
Yoktur cihanda bu yangına eş
Şimdi bir yelkenli direğinde çarmıha gerilirken aklı,
Fikri dört nala geçer bozkırı.
İsmini düşünür,
Ondan yadigâr kalır mı?
Bu dünyada kalıcı isim satılır mı?
İsimini koysa nefsinin yanına,
Bıraksa toprağın altına…
Sürgün verir mi uzak diyarlara,
Olur mu karanlığın ışığı?
Yoksa Çoban Yıldızı da bir gün kayar mı?
Kim bilir.
Kimse bilmez.
İnsanın derdi biter,
Ademin derdi bitmez
Sağanak bir yağmurdur ömür
Fırtınalar gelir geçer de,
Bu deli boran dinmez.
Cemre Poyraz
