Her yazar biraz solcudur aslında;
Düzene aykırı bir iki cümlesi vardır.
Kafasının almadığı,
İçinin kabul etmediği her şeye takılır.
Biraz küfürbazdır…
Acısını dosdoğru söyleyemez de
Okkalı bir küfür bırakır masanın ortasına.
Sonra susar,
Biraz hafifler.
Biraz militandır, pervasızca yazar.
Biraz filozoftur, biraz dindar,
Biraz âşık, biraz yalnız,
Biraz da insan…
Ama en çok çocuktur.
Dizlerinin kanadığı ilk düşüşü saklar içinde.
Adını koyamadığı korkuları,
Yarım kalmış sevinçleri,
Annesinin sesini,
Anayurdunun kokusunu
Ömrü boyunca sırtında taşır.
Yazdığı her cümle,
Dönüp dolaşıp o çocuğun sesine varır.
Yazar dediğin,
Çocukluğundan ömür boyu firar edemez.
Ve hiçbir yazar yarasını gömemez;
Sadece kitaplaştırır.


