Ey vakit, secdeye durmuş taşların sırrını söyle,
Hangi çağdan süzülür bu minarelerin sesi?
Bir ezan yükselince göğe,
Toprak, tarihini yeniden hatırlar.
Biz rüzgârı kitaplardan değil,
Duaların gölgesinde büyüyen çınarlardan öğrendik.
Bir avuç sabrı,
Bir damla imanı,
Bir ömür ümmete adanmış umut bildik.
Kılıçtan önce ahlakı kuşandık,
Sancağı omuzlamadan evvel vicdanı.
Çünkü fetih,
Önce insanın kendi nefsine açtığı kapıdır;
Sonra şehirlerin kilidini çözen rahmet.
Ey Rabbim,
Adımlarımızı adaletle ağırlaştır,
Dilimizi hikmetten ayırma.
Ne öfke bizi kör etsin,
Ne dünya bizi hakikatten uzak kılsın.
Varsın çağlar değişsin,
Göğün altında değişmeyen bir söz vardır:
İnsan, emaneti taşıdığı müddetçe büyür;
Millet ise hakkı gözettiği kadar yücelir.
