Saçlarında rüzgâr,
mağrur adımlarla geçti önümden.
Çocukluk, yüzünde kalan
son bir gölge gibiydi.
Sanki büyümek bir tören değil,
meydan okumaktı onun için.
Kravatını düzeltti sessizce;
İçimde, vakitsiz büyütülmüş
eski bir kış çözüldü o an.
Dünya biraz daha küçüldü
Omuzlarına başımı koyup
zamanı incitmeden durmak istedim.

