Gözlerim yok, ağlayacak
Kulaklarım yok, işitecek
Ağzım yok, dile gelecek
Halim yok, yaşayacak
Bir aklım var
Delirecek
Bir elim var
Ancak yazar bir kalemle
Ah, doğrusu, bu suskunluk hallerim beni bile korkutuyor
Ne yapar ne ederim
Bu sessizlikle?
Dur durak bilmeksizin akıp giden hayat,
Akıntıya karşı gelebileceğini sanan ben bir dal .
Korkumdur,
Buraya yazıyorum.
Korkumdur,
Etmeden veda
Bir parça kağıda
“Denedim”
Yazmak ve
Virgülü koyup devamını yazamamak.
Alacaklısı olarak geldiğim bu yerde,
Bir canımı verip gideceğim.
Geriye,
Ancak hüzünler…
Tükendim,
Daha kendi sınırlarıma dahi dolanmadan.
Hayat değil,
Elimi ayağımı çekeceğim.
Tanrının gücüne gitmesin,
Kendimden ayrılıyorumdur.
Henüz değil…
Y.n. Lütfen yorumlarınızı, eleştirilerinizi yazmaktan çekinmeyin. Bu ve diğer yazılarımda her türlü öneri ve yoruma açığım. İyi okumalar…




Sevgili yazar öncelikle senin büyük bir hayranım. Ve sana birazcık pozitif ayrımcılık yapacağım. Dolayısıyla yazdığı her şey seveceğim. Çünkü bence sevgi, bir şeylerin başlangıcı. Çok yönlü birisin ve ben her daim bu yönüyle gurur duydum.
Şiire gelince; bazen bir kelime bir çok şey ifade edebilir. O yüzden kelimelerin bu gücüne bayılıyorum ve büyüleniyorum. Sen de bu gücün farkında olan birisin. Lütfen yazmaya devam et .
Şiir güzel ama kısa kalmış sürekli bizim seni anlamamızı istemissin, ama biz bugün dinleyici olmak istiyoruz o yüzden anlatmaya devam et her ruh halini. 💕💕