I
Bir zamanlar ne idik, ne olduk…
Bir buğday tanesinden çınar olduk.
Aradık aslında doğrusunu;
Bulduk sandık da, ziyan olduk.
II
Şimdi geçmişle oturmuş konuşuyoruz, hüzün dolu.
Neymiş böylesine mücadele, bir garibin elleriyle?
Şimdi anladım; derdi benim gençliğimle…
III
Oku: Cümleme son, geleceğe başlangıçtır bu.
Düşün: Dedeni, nedenini, bir de ekmeğini.
Uygula: Zor da olsa doğruluğu, biçmesen de iyiliği.



