Sen hiç kendini büyüttün mü?
Gezdin mi içindeki sokakları karış karış,
İlk labirentinde kayboldun mu?
Kendi elinden tuttun mu hiç.
Gözyaşlarını kendi ellerinle sildin mi her seferinde.
Sen hiç kendini büyüttün mü?
Törpülendin mi en uslanmaz yanlarını?
Hiç duana sarıldın mı?
Kaybedeceğini bile bile sevdin mi?
Çok severken bile kaybettin mi?
Sen hiç kendini büyüttün mü?
Eskittin mi yüzündeki gülümsemeyi,
Sığamayıp dünyaya sözcüklere sığındın mı?
Küstün mü çocuksu haline hiç,
İnadına gururundan döndün mü?
Kırık camların üstüne bile bile yürüdün mü?
Kendi yaralarına merhem oldun mu hiç,
Sustun mu için bağıra bağıra,
Bir adım atacakken kırk kere düştün mü?
Gözyaşlarını yağmur diye sakladın mı?
Kırılacağını bile bile avuttun mu yüreğini,
Sonunu bildiğin filmi başa sarıp izledin mi?
En mükellef sofralarda nefsini körelttin mi?
Hayal kırıklığından kuleler inşa ettin mi hiç,
Sen hiç kendini büyüttün mü söylesene.
