Mutfak…
Kahve makinesi tezgâhta.
Fişi çekilmiş, kablosu sarılı.
Buzdolabı,
Bizim yerimize uğulduyor.
Raflardan birinde iki çatlak fincan,
Kulpları birbirine dönük.
Hiçbir yemeğe ait değil
Çatal ve bıçaklar.
Ayrılıklar,
Sayılarak diziliyor.
Salon…
Gözlüğü hâlâ
Kadife bezinin altında.
Duvar saati,
Onun yerine hatırlıyor zamanı.
Pencere önündeki saksılar
Yeşilliğini soyunmuş.
Her pazar
Sulanıyor yine de.
Yatak odası…
Yatağın bir tarafı hiç bozulmamış.
Yastığında bıraktığın çukur
Kapanıyor yavaş yavaş.
Dolabın içinde
Hiç açılmamış bir çarşaf.
Kokunu
Nöbetleşe bekliyor.
Çocuk odası…
Duvar dibinde
Tekeri eksik bir araba.
Kırık kumbara, rafın üzerinde.
Oyuncak kutusundaki izler
Artık hiçbir çocuğa ait değil.
Yine de her bayram
Tozları alınıyor usulca.
Kimse silmemiş
Duvardaki boyumu.
Çocukluğumu alıp çıkıyorum.
