Bizim zamanımızda teknoloji bu kadar yaygın değildi. Dokunmatik cep telefonları, tabletler, bilgisayarlar ve sosyal medya yoktu. Tuşlu telefonların meraklı çocukları idik biz. Teknolojiden mahrum bir o kadar da meraklı idik. Ansiklopedi ile ödev yapan, sokakta oyun oynayan çocuklar idik. Elimizde tabletle büyümedik. Temizdi o zaman dünya. Bizler masum, saf çocuklar idik. Televizyonun büyülü dünyasında kuruldu hayallerimiz. Televizyon bir evin olmazsa olmazı idi. Teknolojinin nimetlerinden mahrum ama mutlu idik.
Devir değişti. Artık teknolojiyle doğan çocuklar var. Tabletle büyüyenler, tabletle susturulan çocuklar var. Bir tık uğruna bin utanç bırakan ebeveynler var. Teknoloji bir dehliz ve bu karanlık dehlizin yitik çocukları var. Deep web’e hapsolmuş, beyni uyuşturulmuş, ruhu kaybolmuş robota dönüşen çocuklar.. Radyasyonla uyuyanlar, kendi kimliğini, benliğini unutanlar, ekrana sığıp gerçek hayatı kaçıranlar. Kısacası teknolojinin yitik çocukları…
