bir şiir tuttum aklımdan
hadi bil…
göz alabildiğine uzanan dizeleri var
bulutların ardına uzanan elleri
toprak rengi gözleri
yeni düşmüş çiğ güzelliği var, bir yeşil yaprağa…
kuşların kanatlarına takılıp dolanıyor heceleri
ay ışığında parıldıyor
rüzgarın şarkısına eşlik ediyor sonra
ve geziyor diyarları sönmeyen bir umutla…
şiir kimine uzun
kimine kısa
anlamsız geliyor kimilerine
ama olsun önemli olan bu değil, biliyor…
çocuklar yazmaya devam ediyor
gündüz oyunlarında, gece rüyalarında
yazıyor kadınlar; dünyanın yükünü taşırken, tam o anda
ve erkekler yazıyor emek emek
alın teriyle yazılıyor; kan ve gözyaşıyla…
sabrı ekliyor satır aralarına
hayali katık edip özgürlüğe yürüyor
insanlar yürüyor köprülerinden
geliyor ve geçiyor nesiller
ve uzatıyor kollarını zaman, kapıları ardına kadar açık…
sevgiyle yazılmış bir şiir tuttum, bak işte biliyorsun
aklımda tuttum onu
sordum; neden sokağı var hayvanların, yuvası yok
neden serbestçe geziyor kötülükler
neden insanların kalbi var ama yüreği yok…
yıkılıyor kentler, yok ediliyor insanlık
yakılmasın ağaçlar, topraktan göğe taşıyor ruhları
şimdi düşler bile karanlık
umutla başlayıp acıyla bitmesin bu şiir
yaz artık
bir şiir tuttum aklımdan
dilek gibi bir şey, sonsuz uzunluğunda
bilirim, kanla ve gözyaşıyla yazılacak bazı dizeler
bazıları bunu sevince çevirene dek…
