Bembeyaz bir örtü serilmiş dağlara,
Sessizlik çökmüş karlı yollara.
Bir destan yazıldı ayaz gecede,
Vatan sevgisiyle dolu her hecede.
Dondu eller, üşüdü genç bedenler,
Ama sönmedi içlerindeki seferler.
Bir milletin umudu, bir yurdun yarını,
Taşıdı omzunda Anadolu’nun bağrını.
Kar taneleri düşer usulca toprağa,
Sanki dua olur her bir yaprağa.
Sarıkamış der ki geçen yıllara:
“Vatan için yüründü en zorlu kışlara.”
Ey şehit, adın rüzgârda yankılanır,
Hatıran kalplerde sonsuza uzanır.
Bugün özgürse bu mavi gök, bu taş,
Emanetindir bize ey Sarıkamış.
