anne tut elimi kollarından irkileyim
şafakta uyanamaz isem döv yüreğimi
uyandır ki Çivisiz Cami’ye baş vereyim
hızlı ayaklardan sıratı aşabileyim
anne ormanı sonbaharda bal kırmızıdır
Nebiyan dağına baharlar ne çok yakışır
beden sancı tutar orada, kalp dingin atar
ruh mayasına yeşil çalar kışı kivi nar
ak köprüsünden, dilden, Çarşamba’dan geçelim
Düzören’i Gölalan’ında serinlenelim
vatan uğruna baş vermiştir sancak verelim
bahardan yazdan güzden kıştan aldan gezelim
bak denizine maral şanlar ısmarlamışlar
şandan şaylalar aklar taraklar ayırmışlar
büyük gonca gonca armağanlar sırlamışlar
millet millet saygıdan şereften nam almışlar
