Kirpiklerim konuşurken
Kaşlarımla anlaşıyor.
Gamzelerim gülerken
Dudaklarıma göz kırpıyor.
Hepsini yöneten bir şef
Dudağımın sol üst köşesindeki
Kahverengi nokta
Saçlarım ritim tutuyor yüzümdeki sırra
Gözlerim ateş gibi kimi zaman
Ardında saklı bir umman
Ateşi suyla değil,
Suyu ateşle öldürmek gibi bazı bazı.
Ben bir anne, eş, evlat, öğretmen…
Ben bir insanım bu dünya içinde.
Bazen bir yaprak gibi savrulurum
Bazen bir ırmak gibi coşkunum
Beni ben iyi anlıyorum
Dışımdaki ben içimdeki benin tercümanı
Beni benden başkasının anladığını sanmıyorum.
Varsın olsun öyle
Benim dudaklarım hep çiçek açacak böyle.



