ÖZLEDİM

Çocukluğumu özledim;

Koşmayı, bağırmayı, çağırmayı…

Saklambaçı, sekseği, körebeyi…

Özledim;

Akşam ezanı okunmadan eve gelmeyi,

Kalbimin içinde hiç bitmeyen hevesi,

Annem ne yemek yapacak diye düşünmeyi.

Özledim;

Mis gibi kokan okul kitaplarını,

Hiç dinmeyecek hayaller kurmayı.

Sıkıldım;

Bedenleri olup da içinde ruhu olmayanlardan,

Kadınlara, çocuklara zarar veren adamlardan,

Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşayanlardan.

Sevdim;

Hayal kurmayı hiç bırakmayan insanları,

Çocuklarını çok seven babaları,

Kalbinde kötülükten çok iyilik olanları,

Çok sevdim…

Loading

Yazıyı nasıl buldunuz?

Oy için yıldıza tıkla!

Ortalama Oy / 5. Oy Sayısı

Oyu yok

We are sorry that this post was not useful for you!

Let us improve this post!

Tell us how we can improve this post?

Paylaşarak destek olabilirsiniz!
14. 06 2001 İstanbul doğumluyum. Memleketim Malatya. Karabük Üniversitesi Sosyal Hizmet Bölümü son sınıf öğrencisiyim. Yazmaya çok küçük yaşlardan itibaren başladım. Ailem bana hep destek çıktı. Yazmaya teşvik eden çevrem ve yazdıklarımı hevesle okumak için neredeyse yazımı bitirmeden okumaya çalışan ailem var. Sevdiğim bir yakınım hep şöyle söyler : İnsan ya bir şey yazmalı ya da yazılmaya değer bir şey yapmalı.
Yazı oluşturuldu 4

Bir cevap yazın

Benzer yazılar

Aramak istediğinizi üstte yazmaya başlayın ve aramak için enter tuşuna basın. İptal için ESC tuşuna basın.

Üste dön